Nisan, 2010 için arşiv

Devlet Üretme Çiftlikleri Satılışına HAYIR

Posted in Uncategorized on 07 Nis 2010 by buyukakin

Türkiye’de modern tarım işletmeciliğinin yayılmasını sağlamak amacıyla kurulmuş çiftlikler. Devlet Üretme Çiftlikleri, 1 Mart 1950′de yürürlüğe giren yasayla, Tarım Bakanlığı’na bağlı bir genel müdürlük olarak kuruldu. 1983 tarih ve 60 sayılı kanun hükmünde kararnameyle Tarım İşletmeleri Genel Müdürlüğü’ne bağlandı.

Merkezi Ankara’dadır. En önemli amaçlarından biri de Türk çiftçisine örnek olarak, ona tohum, damızlık ve fidan sağlamak makinalı tarımın yaygınlaştırmaktı.

Bu gün TİGEM http://www.tigem.gov.tr Tarım İşletmeleri Genel Müdürlüğü olarak adlandırılan 4.500 çalışanı milyon metre kare arazisi ile kuruluşunsan bu gune gelen ve özellştirme adı altında peşkeş çekilecek Başlıca Devlet Üretme Çiftlikleri şunlardır:

Polatlı, Balâ (Ankara), Yalova (İstanbul), Altınova, Gözlü, Konuklar (Konya), Türkgeldi (Kırklareli), Dalaman (Muğla), Turunçgiller (Dörtyol), Reyhanlı (Hatay), Çiçekdağı, Malya (Kırşehir), Alpaslan (Muş), Koçaş (Niğde), Çerkeş (Çankırı), Iğdır (Kars), Gönhöyük (Amasya), Gelemen (Samsun), Ceylanpınar (Şanlıurfa), Ulaş (Sıvas).

Bilgi ve dayanışma paylaştıkça büyür;
Hayvancılığı ve tarımsal üretimi çökertilen TC, bu gün at eşek köpek eti ile beslenmekte, başta buğday olmak üzere tarimsal ürünlerde üreticilikten çıkarak tüketici-ithalatçı olmaktadır.

Sağlıklı et ve tarımsal besin istiyorsan,
Tarımsal üretim erkine katılma azusunda isen,
Ulusal kaynaların satılışının geleceğini satışı olduğunun ayırdında isen;
Milyonlarca metre kare arazi olan Devlet üretme Çiftlikleri özerk halka açık anonim işletmeler haline dönüştürümesi, çalışanlarının ve köylünün emek ve sermayeye ortak olması sağlanması yerine,

“Devlet Üretme Çitliklerinin kiralama yolu ile dolaylı satışına karşı dur ve bilgiyi paylaş ! “

DEVLET ÇİFTLİKLERİ ÖZELLEŞTİRİLMEMELİDİR

Cumhuriyetin kurulmasından sonra, özellikle küçük ve orta ölçekli tarım işletmelerine çağdaş tarım uygulamalarını göstermek, onlara tohumluk, damızlık hayvan, fide-fidan gibi girdileri sağlamak amacıyla Devlet Üretme Çiftlikleri (DÜÇ) Genel Müdürlüğü’ne (günümüzdeki adı Tarım İşletmeleri Genel Müdürlüğü- TİGEM) bağlı işletmeler kurulmuştur. Bunların bir kesimi yakın geçmişte özelleştirilmiş , son kalanların da özelleştirileceğ i geçtiğimiz günlerde Başbakanlık Özelleştirme İdaresi tarafından bildirilmiştir. TİGEM’e bağlı işletmelerin tümünün özelleştirilmesiyle Türk çiftçisi önemli öncüsünün desteğinden yoksun kalacak, yabancılar ve onlarla çıkar birliğine girmiş şirketlerin insafına bırakılacaktır. Özelleştirme gerekçelerinin başında, bu işletmelerin zararda olmaları gösterilmektedir. Oysa bu işletmeler bilerek zarar ettirilmişlerdir.

TİGEM’ler Neden Zarar Ettirildi?

TİGEM’ler, 1980’li yıllardan başlayarak Türkiye’nin tam denetimli olarak “batı’nın güdümüne” sokulmak istenmesinin bir aracı olarak iflas ettirilmişlerdir. Batı’nın güdümüne sokmak için Türkiye tarımının çökertilmesi, böylelikle temel besinler bakımından dışsatımcı ya da kendine yeter ülke konumundan uzaklaştırılması gerekiyordu. Çünkü Amerika Birleşik Devletleri ve Avrupa Birliği’nin elinde biriken bitkisel ve hayvansal ürün stoklarının eritilmesi, tarımsal girdilerine pazar bulunması gerekmekteydi. Bu bağlamda, ülkemizde öncelikle tarımsal KİT’lerin özelleştirilmesi ya da kapatılması sağlanmıştır.

TİGEM’ler Nasıl Zarar Ettirildi ?

Stratejik tarımsal kitlerden biri olan TİGEM’lerin zarar ettirilmesi için şunlar yapıldı:
* TİGEM işletmelerine Hazineden kaynak aktarılmadığı gibi, her yıl ürettikleri katma değerden gelişme yatırımları için gerekli temel ödenekleri ayırmalarına izin verilmedi; bu yüzden işletmelerin özel bankalara yüksek faizle borçlanması zorunlu duruma getirildi.
* TİGEM’lerde ekonomik ömürlerini tamamlayan iş makinelerinin yerine yenileri alınmadı.
* Altyapı yatırımları ihmal edildi.
* TİGEM’lerde çalışan mühendis ve yöneticilerin işgörme ve üretme istek ve coşkuları geriletildi. Teknik elemanlar, masada oturan; tarlaya, bahçeye ve ahıra gitmek istemeyen personel durumuna getirildiler. Kimileri ise işletmeleri zarar ettirmek için neredeyse yarıştılar ya da görevlendirildiler.

Günümüze değin, Acıpayam, Çiçekdağı, Gelemen, İnanlı, Gökçeada, Ardahan, Hafik, Boztepe ve Kazova Tarım İşletmeleri gibi işletmeler ya özel sektöre kiralandılar, ya da kapatıldılar. Şimdilerde de elde kalanlar özelleştirme kapsamına alınacak.

TİGEM’lerin tümünün özelleştirilmesine karşı çıkılmalıdır.
Çünkü TİGEM’ler;
* Türkiye sertifikalı tahıl tohumluğunun %80’ini, yem bitkileri tohumluğunun %75’ini üretmektedir.
* Türkiye damızlık hayvan gereksiniminin %10’nunu karşılamaktadır. TİGEM’ler Türkiye’nin en güvenilir damızlık kaynaklarına sahiptir. TİGEM’ler aynı zamanda dünyanın en önemli Safkan Arap Atı yetiştirme merkezlerindendir.
* Tarımsal Eğitim etkinlikleriyle, hizmet içi eğim programları düzenleyen, aynı zamanda Ziraat, Veteriner ve başka fakültelerin öğrencilerine staj olanağı sunan başlıca kuruluşlardır. Öte yandan, kırsal kesim yoksul ve işsizlerine yönelik olarak sertifikalı eğitim programları da sunmaktadır.
* Yayım etkinlikleriyle tarıma bilgi aktarmaktadırlar.
* Ziraat ve Veteriner Fakültelerinde ve öteki öğretim kurumlarında görevli araştırmacılara materyal ve olanak sağlamaktadırlar. Çiftliklerde yapılan bilimsel çalışmalar sayesinde, birçok bitki çeşidi ve hayvan tipleri üretilmiştir. Onların özelleştirilmesi, Türkiye’nin birçok Ar-Ge etkinliğine zarar vermiştir ve verecektir.

Unutulmamalıdır ki, bir kamu hizmeti gerçekleştiren, iyi bir yönetim ile zarar etmeyecek olan TİGEM’lerin zararı esas itibari ile çiftçiye götürülen hizmetin bedelidir ve destekleme kapsamında ele alınmalıdır. Bu nedenle TİGEM’lerin zararını bahane etmek anlamsızdır. Bu hizmetlerin özel sektöre devri ise bir yandan girdi maliyetlerinin baskısı altında yok olma noktasına getirilen, diğer yandan finansman gücü olmayan veya çok zayıf olan küçük ve orta ölçekli üreticilerimizin de sonu olacaktır. Aslında yapılmak istenen de budur; tarımsal istihdamı azaltmak, küçük işletmeleri tasfiye etmek ve endüstriyel tarım aldatmacasıyla çok uluslu şirketlerin pazar alanını genişletmek.

Sonuç olarak TİGEM’ler tarımın tohumluk ve damızlık gereksinimini karşılayan en önemli kuruluşlardır. Bunların özelleştirilmesi, çiftçimizi yabancı şirketlere ve onlarla çıkar birliği içinde olanların insafına bırakmak demektir.

Biz aşağıda imzaları olan öğretim üyeleri, ziraatçılar, veterinerler, çiftçiler ve tarım dostları olarak TİGEM’lerin özelleştirilmesinin durdurulmasını istiyoruz.

Kamuoyuna saygı ile duyurulur.
İlk imzacılar:
1. Prof. Dr. Mustafa Kaymakçı Öğretim Üyesi Ege Üniversitesi
2. Prof. Dr. Tayfun Özkaya Öğretim Üy. Ege Üniversitesi
3. Prof. Dr. Melih Ertan Çınar Öğretim Üy. Ege Üniversitesi
4. Prof. Dr. Kamil Okyay Sındır Öğretim Üy. İzmir Ziraat Mühendisleri Odası (ZMO)
5. Doç. Dr. Cemal Polat Öğretim Üyesi Tekirdağ ZMO
6. Doç. Dr. Yeşim Şahin Öğretim Üyesi 9 Eylül Üni.
7. Dr. Aslı Başaran Öğretim Ele. Ege Üni.
8. Dr. Fatih Başaran Öğretim Ele. Ege Üni.
9. Fikri Önen Ziraat Müh. Balıkesir ZMO
10. Yard. Doç. Dr. Funda Aslanoğlu Öğretim Üy. 19 Mayıs Üni.
11. Birsen Efeoğlu Ziraat Müh. Emekli
12. Nejat Efeoğlu İdareci Emekli
13. Prof. Dr. Ekrem Kün öğretim üye. Emekli
14. Ahmet Dursun Araştırmacı(analist) Emekli
15. Tugrul Gogus Çukurova ün.Dev.Kons. Öğretim Üyesi